SECRETS το Σεντόνι/ Ημερολόγιο III

Το Σεντόνι/ Ημερολόγιο III 

Πρόκειται για δυο σεντόνια πάνω στα οποία τύπωσα τις σελίδες του ημερολογίου μου, με σκοπό να μοιραστώ τις πιο προσωπικές και ενδόμυχες σκέψεις μου σαν ένα μυστικό με τον συμμετέχοντα κάθε φορά θεατή ..

Το σεντόνι, είναι ύφασμα και μάλιστα τέτοιο που μας τυλίγει ή μας περιβάλει στον πιο ιδιωτικό μας χώρο, όταν κοιμόμαστε ή ξαπλώνουμε, ακουμπώντας απευθείας στο δέρμα μας και συνδέεται με ότι πιο προσωπικό, όπως οι βαθιές, εξομολογητικές σκέψεις που αποτυπώνονται σε ένα προσωπικό ημερολόγιο.. Αυτά τα δυο έγιναν ένα για να επικοινωνηθούν σαν μυστικό με τον Άλλον και να γίνει μια διαπροσωπική επικοινωνία μέσω δυο διαδραστικών εγκαταστάσεων που πραγματοποιήθηκαν: το 2011 στο Athens Amalia Hotel και το 2012 στην έκθεση ROOMS2012, στο St.George Lycabettus, Αθήνα

Τώρα εδώ στην Πλατεία Αγ. Ειρήνης, σε ένα κτήριο που υπήρξε ξενοδοχείο και μετά υφασματάδικο, εκτίθενται αυτά τα σεντόνια/ημερολόγια ως η κληρονομιά του προσωπικού παρελθόντος που επαναπροσδιορίζεται..

Τα σεντόνια έχουν μυστικά που είναι τώρα πια παλιά και κατά πολύ ξεπερασμένα αλλά μιλάνε για μια κατάθεση που έγινε. Βγαίνουν από το ντουλάπι για να αεριστούν ως κομμάτια του παρελθόντος, κοιτάζοντας αισιόδοξα το παρόν και το μέλλον.

Ιάνθη Αγγελίογλου

davdavdavdavdavdavdav3 σεντόνια από τη σειρά Το σεντόνι/ ημερολόγιο (Α’ και Β’ τύπωμα), 2011, μεταξοτυπία σε βαμβακερό σεντόνι , 10 αντίτυπα το κα­­θένα, 2,60×1,65 μέτρα

SECRETS_Press_Gr

SECRETS_Press_En

Ονόματα μαθητών |Students names

Όψεις και λεπτομέρειες από το έργο Ονόματα μαθητών/ παρακαλώ αγγίξτε απαλά, 2012-15, σιδερένια βάση θρανίου, επιφάνεια πλεξιγκλάς και 2 τετράδια από ύφασμα, κεντημένα στο χέρι με βαμβακερές κλωστές σε ακατέργαστο βαμβακερό ύφασμα, 32×25 και 42×26 εκατοστά

Aspects and details of the work Students names/ please touch gently, 2012-15, iron base desks, plexiglas surface and 2 notebooks of fabric, hand-embroidered with cotton thread in raw cotton, 32×25 and 42×26 cm

Ονόματα μαθητών633sel2a717sel4a

Το σχολικό έτος 2011-12 ήταν η πρώτη χρονιά που εργάστηκα στο δημόσιο σχολείο ως δασκάλα εικαστικών (ΠΕ08) και συγκεκριμένα στο 7ο και 8ο Δ.Σ Ασπροπύργου. Η εμπειρία μου ήταν πολύ δυνατή, αρχικά γιατί είναι πολύ δύσκολο να είσαι μέσα στην τάξη και να κάνεις μάθημα αλλά και γιατί είναι μοναδικό το να γνωρίζεις τόσους ανθρώπους, να επικοινωνείς και εν τέλει να συνδέεσαι μαζί τους. Κάθε χρόνο αυτή η εμπειρία είναι πραγματικά ξεχωριστή. Αυτό το έργο είναι ένας φόρος τιμής σε αυτήν την εμπειρία και ένας τρόπος να συγκρατήσω στην μνήμη μου όλους αυτούς τους ανθρώπους. Κάθε όνομα είναι γραμμένο από τον ίδιο τον μαθητή και είναι κεντημένο από μένα με τα χρώματα που κατ’ εμέ ταιριάζουν στην προσωπικότητα του.

The academic year 2011-12 was the first year that I worked in the public school as an art teacher (PE08) and specifically in the 7th and 8th elementary school of Aspropyrgos. My experience was very intense, initially because it is very hard to be in a class and teach but also because it is a unique experience to know so many people, to communicate and ultimately to be associated with them. Each year this experience is really special. This art project is a tribute to this experience and a way to keep in my mind all these people. Each name is written by the same student and are embroidered by me with the colors that in my point of view fit on each student’s personality.

Ονόματα μαθητών | Students names

7ο Δημοτικό Σχολείο

7ο Δημοτικό Σχολείο

8ο Δημοτικό Σχολείο

8ο Δημοτικό Σχολείο

Ονόματα μαθητών/ παρακαλώ αγγίξτε απαλά, 2012-15, εγκατάσταση, σιδερένια βάση θρανίου, επιφάνεια πλεξιγκλάς και 2 τετράδια από ύφασμα, κεντημένα στο χέρι με βαμβακερές κλωστές σε ακατέργαστο βαμβακερό ύφασμα, 32×25 και 42×26 εκατοστά. Εγκατάσταση στο Bhive/ pop up project space

Students names/ please touch gently, 2012-15, installation, iron base desks, plexiglas surface and 2 notebooks of fabric, hand-embroidered with cotton thread in raw cotton, 32×25 and 42×26 cm.Installation in Bhive / pop up project space.

Ονόματα μαθητώνΟνόματα μαθητών

Ονόματα μαθητών, 2012-15, σιδερένια βάση θρανίου, επιφάνεια πλεξιγκλάς και 2 τετράδια από ύφασμα, κεντημένα στο χέρι με βαμβακερές κλωστές σε ακατέργαστο βαμβακερό ύφασμα, 32x25 και 42x26 εκατοστά, εγκατασταση στο bhive Ονόματα μαθητών

 

το πιο μακρύ ταξίδι ξεκινάει μ΄ένα βήμα | the longest journey begins with a step

 

τα βήματα, 2014, , 75x47εκ

Το πιο μακρύ ταξίδι ξεκινάει με ένα βήμα / Τα βήματα, 2014, σύνθεση απο κομμένα και ενωμένα υφάσματα με χειροποίητες ραφές , 75×47εκ

The longest journey begins with a step / The steps, 2014, composition of cutted and sewn fabric pieces with handmade stitches,  75x47cm

Θέαση, 2014, 85x39εκ

Το πιο μακρύ ταξίδι ξεκινάει με ένα βήμα / Θέαση, 2014, σύνθεση απο κλωστές ελευθερα πεσμένες και ραμμένες πάνω σε κομμάτια υφάσματος ραμένα μεταξύ τους στο χέρι, 85×39εκ

The longest journey begins with a step / Theasi, 2014, composition of freely fallen threads and sewn over fabric pieces sewn together by hand 85x39cm

Δύο έργα που αποτέλεσαν την συμμετοχή μου στην εικαστική έκθεση που διοργάνωσε ο εκδοτικός οίκος Αιώρα, τον Δεκέμβριο του 2014, με αφορμή την έκδοση του ημερολογίου για το 2015. Τίτλος του ημερολογίου: Το πιο μακρύ ταξίδι ξεκινάει μ’ένα βήμα. Λάο Τσε   |   Two artworks that constituted my participation in an art exhibition organized by the publishing house Aiora, in December 2014, on the occasion of the publication of the calendar of 2015. Title of the calendar: The longest journey begins with a step. Lao Tse

θέαση, λεπτομέρεια | Theasi , detail

τα βήματα, λεπτομέρεια | The steps, detail

 

 

Υπέρ | For their well being

Υπέρ, 2014, ονόματα σκαλισμένα σε ξύλο, 48,5 x 27,3 x 23,7 εκ.

For their well being, 2014, names carved on wood wood, 48,5 x 27,3 x 23,7 cm.

Υπέρ

Όψεις του έργου Υπέρ,ανάμεσα στα έργα της ομαδικής εκθεσης Υποδοχέας- μέσα στο Σακούλι, Camp, Αθήνα

Aspects of the art work For their well being, among the works of the group exhibition Receptor- into the Bag, Camp, Athens

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Για τον Παπαλάνγκι (μέρος III) | For Papalagi (part III)

Για τον Παπαλάνγκι (III), Οκτώβριος 2013, εγκατάσταση και περφόρμανς στα γραφεία της Φίνος Φίλμς στην Αθήνα, διάρκεια 16 λεπτά. Θα προστεθεί βίντεο

Στα χαρτόκουτα, στα χαρτονομίσματα, πάνω στις εφημερίδες και στα τηλέφωνα είναι γραμμένα ή τυπωμένα αποσπάσματα από το βιβλίο Ο Παπαλάνγκι (Έριχ Σόερμαν,εκδ.Ύψιλον),
για τη ζωή του λευκού όπως την είδε με τα μάτια του ο φύλαρχος Τουιάβιι και την μεταφέρει με τους λόγους του στα αδέλφια του στα νησιά του Νότιου Ειρηνικού.

For Papalagi (III), in October 2013, installation and performance at the offices of Finos Films in Athens, duration 16 minutes. Video will be added.

In cardboard boxes, in banknotes, up in newspapers and phones are written or printed extracts from the book The Papalagi (Erich Scheurmann, Greek publication Ypsilon) This book is about the life of the white men as the chief Tuiavii saw with his own eyes and he transfers it with his speeches to his brothers of the islands of the South Pacific.

 

πετροζωη

πετροζωή | life into craves

τα πολλά χαρτιά

τα πολλά χαρτιά | the many papers

τα ανθρωποπράγματα

τα ανθρωποπράγματα | the many things

Το μικρό Παρίσι των Αθηνών, στο κτίριο της Φίνος Φίλμ

Η εγκατάσταση Για τον Παπαλάνγκι(III), όπως διαμορφώνεται μετά την περφόρμανς, στα πλαίσια του φεστιβάλ Το μικρό Παρίσι των Αθηνών, στο κτίριο της Φίνος Φίλμ   |   Installation For Papalagi (III), as formed after the performance, in the context of the festival Little Paris of Athens, at the building of Finos Film

Διαβάζω δυνατά στους ανθρώπους που βρίσκονται γύρω μου τα αποσπάσματα απο τους λόγους του φύλαρχου για τη ζωή του Παπαλάγκι (του λευκού ανθρώπου): για την πετροζωή, για το στρογγυλό μέταλλο και το βαρύ χαρτί, για τα ανθρωποπράγματα, για τα πολλά χαρτιά που διαβάζει και για το ότι σκέφτεται διαρκώς με αποτέλεσμα να του έχει γίνει αρρώστια.. Έπειτα βγάζω το πανωφόρι και αποκαλύπτω το πολύχρωμο ρούχο (το έργο Χαρά | Joy) που έχω φτιάξει. Ανοίγω τα παράθυρα και τις κούτες και από μέσα τους βγάζω τα φυλακτά. Παίρνω ένα απο τα μικρά χαρτάκια κάθε φορά και ξεκινάω να το διαβάζω πλησιάζοντας τον κόσμο.Έπειτα φοράω στο λαιμό ενός θεατή ένα απο τα φυλακτά που έχω ετοιμάσει. Η διαδικασία επαναλαμβάνεται μέχρι να τα μοιράσω όλα, σε έναν έναν..

I read aloud to the people around me extracts from the  speeches of the chief for the life of Papalagi (white men): for the life into crates, for the round metal and heavy paper, for the many things he has, for the many papers that he reads and that he is constantly thinking thus has become illness… Then I take my coat and reveal the colorful clothes  (is the artwork Χαρά | Joy ) that I have made. I open the windows and the boxes and  them I make small amulets. I take one of the small pieces of paper each time I start to read approaching the world. After I wear on the neck of one of the spectators one of the amulets that I have prepared. The process is repeated until I share all ..

Τα φυλακτά. Έχουν μέσα πέτρες, κοχύλια, μικρές παιδικές ζωγραφιές και αποσπάσματα των λόγων του φύλαρχου που αναφέρονται στην ήσυχη ζωή των αδελφών.

Τα φυλακτά. Έχουν μέσα πέτρες, κοχύλια, μικρές παιδικές ζωγραφιές και αποσπάσματα των λόγων του φύλαρχου που αναφέρονται στην ήσυχη ζωή των αδελφών.   |   Amulets. Have inside stones, shells, small children’s drawings and abstracts of chiefs speeches about the quiet life of the brothers.

Λεπτομέρεια απο διάφορα υλικά που βρίσκονται μέσα στις κούτες. Υλικά που εμπεριέχονται και μέσα στα φυλακτά.   |   Detail from various materials that are within the boxes. Same materials contained and within the amulets.

αποσπάσματα των λόγων του φύλαρχου που αναφέρονται στην ήσυχη ζωή των αδελφών των πολλών νησιών τα οποία έχω αντιγράψει σε μικρά χαρτάκια και τα έχω επιζωγραφίσει.

Παίρνω ένα μικρό χαρτάκι κάθε φορά και ξεκινάω να το διαβάζω πλησιάζοντας τον κόσμο. Έπειτα του δίνω ένα τα φυλακτά που έχω ετοιμάσει. Έχουν μέσα πέτρες, κοχύλια, μικρές παιδικές ζωγραφιές και αποσπάσματα των λόγων του φύλαρχου που αναφέρονται στην ήσυχη ζωή των αδελφών των πολλών νησιών τα οποία έχω αντιγράψει σε μικρά χαρτάκια και τα έχω επιζωγραφίσει.   |    I take a small piece of paper at a time and I start reading it approaching the audience. Then I give a amulets which I have prepared. They have inside stones, shells, small children’s drawings and abstracts of chiefs speeches about the quiet life of the brothers of the many islands that I’ve copied into small pieces of paper and have over-painted.

 

 

 

Για τον Παπαλάνγκι II | For Papalagi II

Η πραγματική θεότητα των λευκών είναι το στρογγυλό μέταλλο και το βαρύ χαρτί που αυτοί ονομάζουν χρήμα   |   The actual god of white people is the round metal and heavy paper that they call money

Για τον Παπαλάνγκι II, Το στρογγυλό μέταλλο και το βαρύ χαρτί , Οκτώβριος 2013, περφόρμανς στην πλατεία Βάθη, διάρκεια 11 λεπτά

For Papalagi II, The round metal and the heavy paper, in October 2013, performance in the Vathis Square, duration 11 minutes

Αποσπάσματα από τους λόγους του φύλαρχου Τουιάβιι για το πως αντιλαμβάνεται ο λευκός άνθρωπος το χρήμα, τα οποία επικολλήθηκαν πάνω σε φωτοτυπημένα χαρτονομίσματα των 5,10 και 20 ευρώ και επιζωγραφίζονται με μολύβια και ξυλομπογιές.

Στο πρώτο μέρος της περφόρμανς διαβάζονται αυτά τα χάρτινα χρήματα που έχω φτιάξει, στο κοινό και πετιούνται στο πεζοδρόμιο.

Excerpts from the speeches of the chief Touiavii about how the white man understands money, which are pasted on photocopied bank notes of 5,10 and 20 euros and are painted by me with pencils and crayons.

In the first part of the performance are read these paper money that I have made publicly and are thrown on the pavement.

Αφου διαβαστούν τα χαρτονομίσματα ξεκουμπώνω το πανοφώρι και μένω με το πολύχρωμο ρούχο (το έργο Χαρά | Joy). Βγάζω απ’ τα πουγκιά που κρέμονται πάνω μου, πανάκια σε μέγεθος χαρτονομίσματος που έχουν γραμμένα πάνω τους, τα λόγια του φυλάρχου, αυτήν τη φορά για τον τρόπο που οι ίδιοι οι ιθαγενείς της φυλής του αντιλαμβάνονται την έννοια της αξίας στη ζωή. Αυτά τα πάνινα χαρτονομίσματα είναι επιζωγραφισμένα με ξυλομπογιές και έχουν πάνω τους ραμμένες υφασμάτινες αναπαραστάσεις άγριων ζώων.

Τα δικά σας τα μάτια τα βρήκα μόνο στα παιδιά του Παπαλάνγκι, πριν μπορέσουν να μιλήσουν, γιατί μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν ήξεραν τίποτε για το χρήμα 

Τα διαβάζω ένα-ένα και τα δίνω σε αυτούς που θέλουν. Στο τέλος βγάζω απο τα πουγκιά μου πέτρες απο τη θάλασσα και τις δίνω και αυτές σε όποιον θέλει..

Having read the notes, I unbuckle the coat and I stay with a colorful outfit (the artwork  Χαρά | Joy). I take from the pouches hanging over me,  cloths in bank note size I have written on them excerpts of the chief’s speeches, this time about how they the tribe of natives, themselves understand the concept of value in life.These notes of cloth are painted with crayons and over them are sewn wild animals representations made of cloth.

Your own eyes I found only in the children of Papalagi before they can talk, because by that time they did not know anything about money

I read them one by one and I am giving them to those who want. At the end I take of my pouches stones from the sea and I am giving them to anyone who wants ..

Για τον Παπαλάνγκι I | For Papalagi I

Για τον Παπαλάνγκι I, 2013, περφόρμανς στην πλατεία Κοτζιά, διάρκειας 17 λεπτών

For Papalagi I, 2013, performance at  Kotzia square in Athens, duration 16 minutes

Στα χαρτόκουτα είναι γραμμένα με μαύρα γράμματα αποσπάσματα από το βιβλίο Ο Παπαλάνγκι (Έριχ Σόερμαν,εκδ.Ύψιλον), για τη ζωή του λευκού όπως την είδε με τα μάτια του ο φύλαρχος Τουιάβιι και την μεταφέρει με τους λόγους του στα αδέλφια του στα νησιά του Νότιου Ειρηνικού.

In cardboard boxes are written with black letters, extracts from the book The Papalagi (Erich Scheurmann, Greek publication Ypsilon). This book is about the life of the white men as the chief Tuiavii saw with his own eyes and he transfers it with his speeches to his brothers of the islands of the South Pacific.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

 

Διαβάζω δυνατά στους ανθρώπους που βρίσκονται γύρω μου τα αποσπάσματα που είναι γραμμένα πάνω στα κουτιά για τον λευκό άνθρωπο, τον Παπαλάνγκι: για την πετροζωή που κάνει μέσα στα μπαούλα που ζει, για το στρογγυλό μέταλλο και το βαρύ χαρτί που έχει συνεχώς στο μυαλό του και λατρεύει σα Θεό στη ψυχή του, για τα ανθρωποπράγματα που τα μαζεύει όπως ο τρελός τα μαραμένα φύλλα, για την διαρκή αγωνία του για τον χρόνο που περνά, για τα πολλά χαρτιά που διαβάζει που τον πληροφορούν για τα πάντα και για το ότι σκέφτεται διαρκώς με αποτέλεσμα να του έχει γίνει αρρώστια.

I read aloud to the people around me extracts from the speeches of the chief that are written over the boxes for the life of Papalagi (white men): for the life he does into the crates that he lives, for the round metal and heavy paper that is constantly on his mind and loves like God into his soul, for the many things he collects like the crazy does with the withered leaves ,for the many papers that reads informing him about everything,  for the continuing agony of the time that passes  and that he is constantly thinking thus has become illness…

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

 

Έπειτα μέσα από τις χαρτόκούτες βγάζω μικρά πουγκάκια και μένω με ένα πολύχρωμο ρούχο που έχω φτιάξει (το έργο Χαρά | Joy). Πάνω μου κρέμονται 4 πουγκιά με διαφορετικά υλικά: Πέτρες, κοχύλια, μικρές παιδικές ζωγραφιές και αποσπάσματα των λόγων του φύλαρχου που αναφέρονται στην ήσυχη ζωή των αδελφών των πολλών νησιών τα οποία έχω αντιγράψει σε μικρά χαρτάκια και τα έχω επιχρωματίσει.

Παίρνω ένα απο τα μικρά χαρτάκια κάθε φορά και το διαβάζω μπροστά σε έναν θεατη. Μετα γεμιζω ενα πουγκακι με αυτο το χαρτακι, με πετρες, κοχυλια και τα υπόλοιπα υλικά και το φοράω το φυλαχτό γύρω απο το λαιμό του συμμετέχοντα. Η διαδικασία επαναλαμβάνεται μέχρι να τα μοιράσω όλα, σε έναν έναν..

Then, through the cardboard boxes  I take out small pouches and I stay with a colorful garment that I have made (the artwork Χαρά | Joy). Over me are  hanging four pouches with different materials: stones, shells, small children’s drawings and extracts from the chiefs speeches about the quiet life of the brothers of the many islands, that I’ve coppied into small pieces of paper and have over-painted.

I take one of the small pieces of paper at a time and Ι read it in front of each viewer. After that I fill the pouch with this piece of paper that I have read, with stones, shells and other materials and I wear the amulet around the neck of the participant. The process is repeated until I share them to all, one by one ..

 

‘Εφη Στρούζα, ROOMS 2012

ΕΦΗ ΣΤΡΟΥΖΑ -ΚΕΙΜΕΝΟ/ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ -ROOMS 2012

Το σεντόνι ημερολόγιο ως διπλωματική εργασία | The bed sheet diary as Master’s thesis

Παρουσίαση του έργου Το σεντόνι / ημερολόγιο και του project/ διαδραστικής εγκατάστασης

Το σεντόνι / ημερολόγιο, κάλεσμα για επαφή, που πραγματοποιήθηκε στο Athens Amalia Hotel για τις μέρες 1,2,11 και 12 Ιουνίου 2011 στο Συνταγμα, στην Αθήνα και όπου διανυκτερευσαν 6 συμμετέχοντες.

Παρουσιάστηκε ως καλλιτεχνικό έργο διπλωματικής εργασίας στα πλαίσια του Μεταπτυχιακού Εικαστικών Τεχνών στην Α.Σ.Κ.Τ. και αποτέλεσε μέρος της έκθεσης των τελιόφοιτων μεταπτυχιακών φοιτητών 2009-2011, που πραγματοποιήθηκε στον εκθεσιακό χώρο Νίκος Κεσσανλής της Α.Σ.Κ.Τ.

Presentation of the artwork The bed sheet / calendar and the project / interactive installation

The bed sheet / calendar, invitation for contact, held in Athens Amalia Hotel on days 1,2,11 and 12 June 2011 in Syntagma, Athens and where 6 participants stayed overnight.

Presented as an artistic thesis work in the framework of the Master of Fine Arts in the School of Fine Arts in Athens and also it was part of the exhibition of the postgraduates students, 2009-2011, held in the hall Nikos Kessanlis ASFA

Πρόσκληση-έκθεσης

Πρόσκληση στην έκθεση | Invitation to the exhibition

 

Διπλωματική Εργασία Ιάνθης Αγγελίογλου

 

_DSC4723sentonia detail_DSC4715_DSC4705