Για τον Παπαλάνγκι (μέρος III) | For Papalagi (part III)

Για τον Παπαλάνγκι (III), Οκτώβριος 2013, εγκατάσταση και περφόρμανς στα γραφεία της Φίνος Φίλμς στην Αθήνα, διάρκεια 16 λεπτά. Θα προστεθεί βίντεο

Στα χαρτόκουτα, στα χαρτονομίσματα, πάνω στις εφημερίδες και στα τηλέφωνα είναι γραμμένα ή τυπωμένα αποσπάσματα από το βιβλίο Ο Παπαλάνγκι (Έριχ Σόερμαν,εκδ.Ύψιλον),
για τη ζωή του λευκού όπως την είδε με τα μάτια του ο φύλαρχος Τουιάβιι και την μεταφέρει με τους λόγους του στα αδέλφια του στα νησιά του Νότιου Ειρηνικού.

For Papalagi (III), in October 2013, installation and performance at the offices of Finos Films in Athens, duration 16 minutes. Video will be added.

In cardboard boxes, in banknotes, up in newspapers and phones are written or printed extracts from the book The Papalagi (Erich Scheurmann, Greek publication Ypsilon) This book is about the life of the white men as the chief Tuiavii saw with his own eyes and he transfers it with his speeches to his brothers of the islands of the South Pacific.

 

πετροζωη

πετροζωή | life into craves

τα πολλά χαρτιά

τα πολλά χαρτιά | the many papers

τα ανθρωποπράγματα

τα ανθρωποπράγματα | the many things

Το μικρό Παρίσι των Αθηνών, στο κτίριο της Φίνος Φίλμ

Η εγκατάσταση Για τον Παπαλάνγκι(III), όπως διαμορφώνεται μετά την περφόρμανς, στα πλαίσια του φεστιβάλ Το μικρό Παρίσι των Αθηνών, στο κτίριο της Φίνος Φίλμ   |   Installation For Papalagi (III), as formed after the performance, in the context of the festival Little Paris of Athens, at the building of Finos Film

Διαβάζω δυνατά στους ανθρώπους που βρίσκονται γύρω μου τα αποσπάσματα απο τους λόγους του φύλαρχου για τη ζωή του Παπαλάγκι (του λευκού ανθρώπου): για την πετροζωή, για το στρογγυλό μέταλλο και το βαρύ χαρτί, για τα ανθρωποπράγματα, για τα πολλά χαρτιά που διαβάζει και για το ότι σκέφτεται διαρκώς με αποτέλεσμα να του έχει γίνει αρρώστια.. Έπειτα βγάζω το πανωφόρι και αποκαλύπτω το πολύχρωμο ρούχο (το έργο Χαρά | Joy) που έχω φτιάξει. Ανοίγω τα παράθυρα και τις κούτες και από μέσα τους βγάζω τα φυλακτά. Παίρνω ένα απο τα μικρά χαρτάκια κάθε φορά και ξεκινάω να το διαβάζω πλησιάζοντας τον κόσμο.Έπειτα φοράω στο λαιμό ενός θεατή ένα απο τα φυλακτά που έχω ετοιμάσει. Η διαδικασία επαναλαμβάνεται μέχρι να τα μοιράσω όλα, σε έναν έναν..

I read aloud to the people around me extracts from the  speeches of the chief for the life of Papalagi (white men): for the life into crates, for the round metal and heavy paper, for the many things he has, for the many papers that he reads and that he is constantly thinking thus has become illness… Then I take my coat and reveal the colorful clothes  (is the artwork Χαρά | Joy ) that I have made. I open the windows and the boxes and  them I make small amulets. I take one of the small pieces of paper each time I start to read approaching the world. After I wear on the neck of one of the spectators one of the amulets that I have prepared. The process is repeated until I share all ..

Τα φυλακτά. Έχουν μέσα πέτρες, κοχύλια, μικρές παιδικές ζωγραφιές και αποσπάσματα των λόγων του φύλαρχου που αναφέρονται στην ήσυχη ζωή των αδελφών.

Τα φυλακτά. Έχουν μέσα πέτρες, κοχύλια, μικρές παιδικές ζωγραφιές και αποσπάσματα των λόγων του φύλαρχου που αναφέρονται στην ήσυχη ζωή των αδελφών.   |   Amulets. Have inside stones, shells, small children’s drawings and abstracts of chiefs speeches about the quiet life of the brothers.

Λεπτομέρεια απο διάφορα υλικά που βρίσκονται μέσα στις κούτες. Υλικά που εμπεριέχονται και μέσα στα φυλακτά.   |   Detail from various materials that are within the boxes. Same materials contained and within the amulets.

αποσπάσματα των λόγων του φύλαρχου που αναφέρονται στην ήσυχη ζωή των αδελφών των πολλών νησιών τα οποία έχω αντιγράψει σε μικρά χαρτάκια και τα έχω επιζωγραφίσει.

Παίρνω ένα μικρό χαρτάκι κάθε φορά και ξεκινάω να το διαβάζω πλησιάζοντας τον κόσμο. Έπειτα του δίνω ένα τα φυλακτά που έχω ετοιμάσει. Έχουν μέσα πέτρες, κοχύλια, μικρές παιδικές ζωγραφιές και αποσπάσματα των λόγων του φύλαρχου που αναφέρονται στην ήσυχη ζωή των αδελφών των πολλών νησιών τα οποία έχω αντιγράψει σε μικρά χαρτάκια και τα έχω επιζωγραφίσει.   |    I take a small piece of paper at a time and I start reading it approaching the audience. Then I give a amulets which I have prepared. They have inside stones, shells, small children’s drawings and abstracts of chiefs speeches about the quiet life of the brothers of the many islands that I’ve copied into small pieces of paper and have over-painted.

 

 

 

Για τον Παπαλάνγκι II | For Papalagi II

Η πραγματική θεότητα των λευκών είναι το στρογγυλό μέταλλο και το βαρύ χαρτί που αυτοί ονομάζουν χρήμα   |   The actual god of white people is the round metal and heavy paper that they call money

Για τον Παπαλάνγκι II, Το στρογγυλό μέταλλο και το βαρύ χαρτί , Οκτώβριος 2013, περφόρμανς στην πλατεία Βάθη, διάρκεια 11 λεπτά

For Papalagi II, The round metal and the heavy paper, in October 2013, performance in the Vathis Square, duration 11 minutes

Αποσπάσματα από τους λόγους του φύλαρχου Τουιάβιι για το πως αντιλαμβάνεται ο λευκός άνθρωπος το χρήμα, τα οποία επικολλήθηκαν πάνω σε φωτοτυπημένα χαρτονομίσματα των 5,10 και 20 ευρώ και επιζωγραφίζονται με μολύβια και ξυλομπογιές.

Στο πρώτο μέρος της περφόρμανς διαβάζονται αυτά τα χάρτινα χρήματα που έχω φτιάξει, στο κοινό και πετιούνται στο πεζοδρόμιο.

Excerpts from the speeches of the chief Touiavii about how the white man understands money, which are pasted on photocopied bank notes of 5,10 and 20 euros and are painted by me with pencils and crayons.

In the first part of the performance are read these paper money that I have made publicly and are thrown on the pavement.

Αφου διαβαστούν τα χαρτονομίσματα ξεκουμπώνω το πανοφώρι και μένω με το πολύχρωμο ρούχο (το έργο Χαρά | Joy). Βγάζω απ’ τα πουγκιά που κρέμονται πάνω μου, πανάκια σε μέγεθος χαρτονομίσματος που έχουν γραμμένα πάνω τους, τα λόγια του φυλάρχου, αυτήν τη φορά για τον τρόπο που οι ίδιοι οι ιθαγενείς της φυλής του αντιλαμβάνονται την έννοια της αξίας στη ζωή. Αυτά τα πάνινα χαρτονομίσματα είναι επιζωγραφισμένα με ξυλομπογιές και έχουν πάνω τους ραμμένες υφασμάτινες αναπαραστάσεις άγριων ζώων.

Τα δικά σας τα μάτια τα βρήκα μόνο στα παιδιά του Παπαλάνγκι, πριν μπορέσουν να μιλήσουν, γιατί μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν ήξεραν τίποτε για το χρήμα 

Τα διαβάζω ένα-ένα και τα δίνω σε αυτούς που θέλουν. Στο τέλος βγάζω απο τα πουγκιά μου πέτρες απο τη θάλασσα και τις δίνω και αυτές σε όποιον θέλει..

Having read the notes, I unbuckle the coat and I stay with a colorful outfit (the artwork  Χαρά | Joy). I take from the pouches hanging over me,  cloths in bank note size I have written on them excerpts of the chief’s speeches, this time about how they the tribe of natives, themselves understand the concept of value in life.These notes of cloth are painted with crayons and over them are sewn wild animals representations made of cloth.

Your own eyes I found only in the children of Papalagi before they can talk, because by that time they did not know anything about money

I read them one by one and I am giving them to those who want. At the end I take of my pouches stones from the sea and I am giving them to anyone who wants ..

Για τον Παπαλάνγκι I | For Papalagi I

Για τον Παπαλάνγκι I, 2013, περφόρμανς στην πλατεία Κοτζιά, διάρκειας 17 λεπτών

For Papalagi I, 2013, performance at  Kotzia square in Athens, duration 16 minutes

Στα χαρτόκουτα είναι γραμμένα με μαύρα γράμματα αποσπάσματα από το βιβλίο Ο Παπαλάνγκι (Έριχ Σόερμαν,εκδ.Ύψιλον), για τη ζωή του λευκού όπως την είδε με τα μάτια του ο φύλαρχος Τουιάβιι και την μεταφέρει με τους λόγους του στα αδέλφια του στα νησιά του Νότιου Ειρηνικού.

In cardboard boxes are written with black letters, extracts from the book The Papalagi (Erich Scheurmann, Greek publication Ypsilon). This book is about the life of the white men as the chief Tuiavii saw with his own eyes and he transfers it with his speeches to his brothers of the islands of the South Pacific.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

 

Διαβάζω δυνατά στους ανθρώπους που βρίσκονται γύρω μου τα αποσπάσματα που είναι γραμμένα πάνω στα κουτιά για τον λευκό άνθρωπο, τον Παπαλάνγκι: για την πετροζωή που κάνει μέσα στα μπαούλα που ζει, για το στρογγυλό μέταλλο και το βαρύ χαρτί που έχει συνεχώς στο μυαλό του και λατρεύει σα Θεό στη ψυχή του, για τα ανθρωποπράγματα που τα μαζεύει όπως ο τρελός τα μαραμένα φύλλα, για την διαρκή αγωνία του για τον χρόνο που περνά, για τα πολλά χαρτιά που διαβάζει που τον πληροφορούν για τα πάντα και για το ότι σκέφτεται διαρκώς με αποτέλεσμα να του έχει γίνει αρρώστια.

I read aloud to the people around me extracts from the speeches of the chief that are written over the boxes for the life of Papalagi (white men): for the life he does into the crates that he lives, for the round metal and heavy paper that is constantly on his mind and loves like God into his soul, for the many things he collects like the crazy does with the withered leaves ,for the many papers that reads informing him about everything,  for the continuing agony of the time that passes  and that he is constantly thinking thus has become illness…

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

 

Έπειτα μέσα από τις χαρτόκούτες βγάζω μικρά πουγκάκια και μένω με ένα πολύχρωμο ρούχο που έχω φτιάξει (το έργο Χαρά | Joy). Πάνω μου κρέμονται 4 πουγκιά με διαφορετικά υλικά: Πέτρες, κοχύλια, μικρές παιδικές ζωγραφιές και αποσπάσματα των λόγων του φύλαρχου που αναφέρονται στην ήσυχη ζωή των αδελφών των πολλών νησιών τα οποία έχω αντιγράψει σε μικρά χαρτάκια και τα έχω επιχρωματίσει.

Παίρνω ένα απο τα μικρά χαρτάκια κάθε φορά και το διαβάζω μπροστά σε έναν θεατη. Μετα γεμιζω ενα πουγκακι με αυτο το χαρτακι, με πετρες, κοχυλια και τα υπόλοιπα υλικά και το φοράω το φυλαχτό γύρω απο το λαιμό του συμμετέχοντα. Η διαδικασία επαναλαμβάνεται μέχρι να τα μοιράσω όλα, σε έναν έναν..

Then, through the cardboard boxes  I take out small pouches and I stay with a colorful garment that I have made (the artwork Χαρά | Joy). Over me are  hanging four pouches with different materials: stones, shells, small children’s drawings and extracts from the chiefs speeches about the quiet life of the brothers of the many islands, that I’ve coppied into small pieces of paper and have over-painted.

I take one of the small pieces of paper at a time and Ι read it in front of each viewer. After that I fill the pouch with this piece of paper that I have read, with stones, shells and other materials and I wear the amulet around the neck of the participant. The process is repeated until I share them to all, one by one ..

 

Σταυρός | Cross

_DSF0038select_DSF0048_DSF0113select _DSF0120 _DSF0124 _DSF0125 _DSF0132 _DSF0139select _DSF0143select

Στις φωτογραφίες (2010) αποτυπώνεται η διαδικασία παρουσίασης του έργου. Πραγματοποιήθηκε περφόρμανς λίγων λεπτών το καλοκαίρι του 2010 στα εγκαίνια της έκθεσης Όαση εν Αοάσει στα Μέγαρα. Οι φωτογραφίες εκτέθηκαν μαζί με το διπλωμένο ύφασμα.

In the photographs (2010) is imprinted the process of the presentation of the artwok. Held performance of a few minutes in the summer of 2010 at the opening of the exhibition Oasis in A oases, at Megara. The photos were exposed with the folded fabric.

Σταυρός, 2008, κέντημα σε ύφασμα, διαστάσεις μεταβλητές. Σειρά φωτογραφιών, 2010

Σταυρός, 2008, κέντημα σε ύφασμα, 1,60x 1,60 μέτρα

Cross, 2008, embroidery on fabric, 1,60x 1,60 meters

κείμενο για το έργο Σταυρός

text about the artwork Cross

Απογύμνωση |Denudation

Απογύμνωση, 2009, στιγμιότυπα από την περφόρμανς, διάρκεια 15 λεπτά περίπου,

Studio Cat Toy, αυτοργανωμένο καλλιτεχνικό φεστιβάλ , Κεραμεικός, Αθήνα

Denudation, 2009, stills from the performance, duration about 15 minutes

Studio Cat Toy, self-organized art festival , Athens

απογυμνωσηΑ απογυμνωσηΒαπογυμνωσηΓαπογυμνωσηΔαπογυμνωσηςΚοινο

Εμφανίζομαι φορώντας κάποια ρούχα και ξεκινάω να τα κόβω με ένα ψαλίδι μέχρι να πέσουν από επάνω μου και να μείνω γυμνή. Απομακρύνομαι για λίγο από το οπτικο πεδιο των θεατών
μέχρι να φορέσω άλλα ρούχα και εμφανίζομαι πάλι μπροστά τους. Η διαδικασία επαναλαμβάνεται τέσσερις φορές.

I appear wearing some clothes and I begin to cut them with a scissors until they fall from over me and Ι stay naked. Fend off for a while from the viewers eyes until I wear other clothes and appear again in frond of them. The process is repeated four times.

 

Ημεροδείκτης |Calendar

calendar1calendar2ημεροδείκτης1ημεροδείκτης2

Ημεροδείκτης, 2008, βίντεο εγκατάσταση, διάρκεια 8 λεπτά (λούπα).

Calendar, 2008, video installation, duration 8 minutes (loop).

 

Bάλε- βγάλε |Put on – take off

Βαλε-βγάλε, 2008, φωτογραφικά στιγμιότυπα απο τη βίντεο-περφόρμανς, διάρκειας 8:07 και 4:53 λεπτά αντίστοιχα

Put on – take off, 2008, video stills from a video-performance, duration 8:07 and 4:53 minutes each.

Φοράω όλα τα μπλουζάκια, το ένα επάνω στο άλλο μέχρι κορεσμού. Έπειτα γυρίζω πλάτη και τα βγάζω ένα ένα μέχρι το σώμα να επανέλθει στην φυσική του κατάσταση.

Πραγματοποιήθηκε ζωντανή περφόρμανς στα εγκαίνια της έκθεσης Οι άγγελοι του Βάθη στο διαμέρισμα του Αντώνη Βάθη στα Άνω Πατήσια, τον Ιούνιο του 2008

I  put on all the shirts, one on top of the other, reaching satiation. Then, I turn around and take them off, one after the other, until the body reaches its initial condition.

Live performance took place at the opening of the exhibition Vathi’s Angels  in the apartment of Antonis Vathis in Ano Patissia, June 2008

 

 

 

Χωρίς τίτλo, εικαστική δράση | Untitled, performance

Χωρίς τίτλο, 2007, στιγμιότυπα από περφόρμανς, διάρκεια 20 λεπτά περίπου.

Untitled, 2007, highlights from performances, during approximately 20 minutes.

Ξεκινώντας από το χαμηλότερο σημείο των ποδιών, ράβω πάνω στα ρούχα μου μικρά φυτά. Ανεβαίνοντας, στο ύψος των μηρών ράβω μικρά κομμάτια τούβλων. Ψηλά στο κεφάλι, πάνω στα μαλλιά, ράβω φωτογραφίες ταυτότητας προηγούμενων ετών. Η δράση παρουσιάστηκε το 2007 στην έκθεση Rooms to Let/ Πεδίο Δράσης Κόδρα στη Θεσσαλονίκη.

Starting from the lowest point of my feet, sew small plants, over my clothes. Going on, in the height of the thighs I sew small brick pieces. High up on head, on to hair, I sew ID photos of previous years. The performance was presented in 2007 in the exhibition Rooms to Let / Action Field Kodra in Thessaloniki.

 

Εικαστικά γράμματα |Visual letters

Εικαστικά γράμματα, 2006, εικαστική δράση, διάρκεια 20 λεπτά

Ανοίγω μια βαλίτσα που έχει μέσα διάφορα υλικά, όπως κοχύλια, ηλιόσπορους,
χρωματιστά μολύβια, μπομπίνες και ένα κουβάρι από κλωστές. Ξεκινώ να τρώω
ηλιόσπορους, να ξύνω τα μολύβια, να κόβω τις κλωστές.. Τοποθετώ κάθε υλικό
και τα όποια υπολείμματα μεσ’ τους φακέλους. Στην εσωτερική πλευρά συρράπτω
ένα γραμματόσημο και στην εξωτερική μια δική μου φωτογραφία ταυτότητας. Στο τέλος
σηκώνομαι και προσφέρω αυτά τα Εικαστικά γράμματα, σε εκείνους που δείχνουν ότι τα θέλουν.

Παρουσιάστηκε στην έκθεση Pixel Dance II, πρώην Στρατόπεδο Κόδρα, Θεσσαλονίκη

Visual letters, 2006 performance, duration 20 minutes

I open a suitcase that has inside various materials such as shells, sunflower seeds,
colored pencils, bobbins and a skein of threads. I start eating
sunflower seeds, to scrape pencils, to cut the threads .. I place every material
and any residues into the envelopes. On the inner side I suture
a stamp and on the external one identity photograph of my own. In the end
I get up and offer these Visual letters to those who shows that they want.

Was presented in the exhibition Pixel Dance II, Ex-army camp Kodra, Thessaloniki

Lutto

Lutto, 2004, εικαστική δράση, διάρκεια 5 λεπτά, Βαλένθια

Lutto, 2004, performance, duration of 5 minutes, Valencia

Ανοίγω μια βαλίτσα και τη γεμίζω με άμμο.
Έχω μαζί μου φακέλους που τους γεμίζω κι αυτούς με άμμο και τους τοποθετώ σταδιακά μέσα στη βαλίτσα.
Μόλις ολοκληρωθεί η διαδικασία βάζω τους φακέλους σε μια τσάντα, κλείνω τη βαλίτσα με την άμμο και τα παίρνω μαζί μου.
Πριν σηκωθώ ρίχνω δυο χούφτες άμμο στο κεφάλι μου.

I open a suitcase and fill it with sand.
I have with me envelopes which I fill them with sand too and place them gradually in the suitcase.
When the process is completed I put the envelopes in another bag, I close the suitcase with the sand and take them all with me.
Before I get up I throw two handfuls of sand in my head.