Φωτογραφίες απο την performance ξένος, που πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια του Athens Photo Festival 2016 υπό τον τίτλο [Mis/Dis]Placed και του Φεστιβαλ Performance: Η Φωτογραφία ως Επιτέλεση, στο Μουσείο Μπενάκη.
Photos from the foreigner performance in the context of the Athens Photo Festival 2016 under the title [Mis/Dis]Placed and the Festival of Performance:Photography as Performance, at the Benaki Museum.
Για τον Παπαλάνγκι (III), Οκτώβριος 2013, εγκατάσταση και περφόρμανς στα γραφεία της Φίνος Φίλμς στην Αθήνα, διάρκεια 16 λεπτά. Θα προστεθεί βίντεο
Στα χαρτόκουτα, στα χαρτονομίσματα, πάνω στις εφημερίδες και στα τηλέφωνα είναι γραμμένα ή τυπωμένα αποσπάσματα από το βιβλίο Ο Παπαλάνγκι (Έριχ Σόερμαν,εκδ.Ύψιλον),
για τη ζωή του λευκού όπως την είδε με τα μάτια του ο φύλαρχος Τουιάβιι και την μεταφέρει με τους λόγους του στα αδέλφια του στα νησιά του Νότιου Ειρηνικού.
For Papalagi (III), in October 2013, installation and performance at the offices of Finos Films in Athens, duration 16 minutes. Video will be added.
In cardboard boxes, in banknotes, up in newspapers and phones are written or printed extracts from the book The Papalagi (Erich Scheurmann, Greek publication Ypsilon) This book is about the life of the white men as the chief Tuiavii saw with his own eyes and he transfers it with his speeches to his brothers of the islands of the South Pacific.
πετροζωή | life into craves
τα πολλά χαρτιά | the many papers
τα ανθρωποπράγματα | the many things
Η εγκατάσταση Για τον Παπαλάνγκι(III), όπως διαμορφώνεται μετά την περφόρμανς, στα πλαίσια του φεστιβάλ Το μικρό Παρίσι των Αθηνών, στο κτίριο της Φίνος Φίλμ | Installation For Papalagi (III), as formed after the performance, in the context of the festival Little Paris of Athens, at the building of Finos Film
Διαβάζω δυνατά στους ανθρώπους που βρίσκονται γύρω μου τα αποσπάσματα απο τους λόγους του φύλαρχου για τη ζωή του Παπαλάγκι (του λευκού ανθρώπου): για την πετροζωή, για το στρογγυλό μέταλλο και το βαρύ χαρτί, για τα ανθρωποπράγματα, για τα πολλά χαρτιά που διαβάζει και για το ότι σκέφτεται διαρκώς με αποτέλεσμα να του έχει γίνει αρρώστια.. Έπειτα βγάζω το πανωφόρι και αποκαλύπτω το πολύχρωμο ρούχο (το έργο Χαρά | Joy) που έχω φτιάξει. Ανοίγω τα παράθυρα και τις κούτες και από μέσα τους βγάζω τα φυλακτά. Παίρνω ένα απο τα μικρά χαρτάκια κάθε φορά και ξεκινάω να το διαβάζω πλησιάζοντας τον κόσμο.Έπειτα φοράω στο λαιμό ενός θεατή ένα απο τα φυλακτά που έχω ετοιμάσει. Η διαδικασία επαναλαμβάνεται μέχρι να τα μοιράσω όλα, σε έναν έναν..
I read aloud to the people around me extracts from the speeches of the chief for the life of Papalagi (white men): for the life into crates, for the round metal and heavy paper, for the many things he has, for the many papers that he reads and that he is constantly thinking thus has become illness… Then I take my coat and reveal the colorful clothes (is the artwork Χαρά | Joy ) that I have made. I open the windows and the boxes and them I make small amulets. I take one of the small pieces of paper each time I start to read approaching the world. After I wear on the neck of one of the spectators one of the amulets that I have prepared. The process is repeated until I share all ..
Τα φυλακτά. Έχουν μέσα πέτρες, κοχύλια, μικρές παιδικές ζωγραφιές και αποσπάσματα των λόγων του φύλαρχου που αναφέρονται στην ήσυχη ζωή των αδελφών. | Amulets. Have inside stones, shells, small children’s drawings and abstracts of chiefs speeches about the quiet life of the brothers.
Λεπτομέρεια απο διάφορα υλικά που βρίσκονται μέσα στις κούτες. Υλικά που εμπεριέχονται και μέσα στα φυλακτά. | Detail from various materials that are within the boxes. Same materials contained and within the amulets.
Παίρνω ένα μικρό χαρτάκι κάθε φορά και ξεκινάω να το διαβάζω πλησιάζοντας τον κόσμο. Έπειτα του δίνω ένα τα φυλακτά που έχω ετοιμάσει. Έχουν μέσα πέτρες, κοχύλια, μικρές παιδικές ζωγραφιές και αποσπάσματα των λόγων του φύλαρχου που αναφέρονται στην ήσυχη ζωή των αδελφών των πολλών νησιών τα οποία έχω αντιγράψει σε μικρά χαρτάκια και τα έχω επιζωγραφίσει. | I take a small piece of paper at a time and I start reading it approaching the audience. Then I give a amulets which I have prepared. They have inside stones, shells, small children’s drawings and abstracts of chiefs speeches about the quiet life of the brothers of the many islands that I’ve copied into small pieces of paper and have over-painted.
Η πραγματική θεότητα των λευκών είναι το στρογγυλό μέταλλο και το βαρύ χαρτί που αυτοί ονομάζουν χρήμα | The actual god of white people is the round metal and heavy paper that they call money
Για τον Παπαλάνγκι II, Το στρογγυλό μέταλλο και το βαρύ χαρτί , Οκτώβριος 2013, περφόρμανς στην πλατεία Βάθη, διάρκεια 11 λεπτά
For Papalagi II, The round metal and the heavy paper, in October 2013, performance in the Vathis Square, duration 11 minutes
Αποσπάσματα από τους λόγους του φύλαρχου Τουιάβιι για το πως αντιλαμβάνεται ο λευκός άνθρωπος το χρήμα, τα οποία επικολλήθηκαν πάνω σε φωτοτυπημένα χαρτονομίσματα των 5,10 και 20 ευρώ και επιζωγραφίζονται με μολύβια και ξυλομπογιές.
Στο πρώτο μέρος της περφόρμανς διαβάζονται αυτά τα χάρτινα χρήματα που έχω φτιάξει, στο κοινό και πετιούνται στο πεζοδρόμιο.
Excerpts from the speeches of the chief Touiavii about how the white man understands money, which are pasted on photocopied bank notes of 5,10 and 20 euros and are painted by me with pencils and crayons.
In the first part of the performance are read these paper money that I have made publicly and are thrown on the pavement.
Αφου διαβαστούν τα χαρτονομίσματα ξεκουμπώνω το πανοφώρι και μένω με το πολύχρωμο ρούχο (το έργο Χαρά | Joy). Βγάζω απ’ τα πουγκιά που κρέμονται πάνω μου, πανάκια σε μέγεθος χαρτονομίσματος που έχουν γραμμένα πάνω τους, τα λόγια του φυλάρχου, αυτήν τη φορά για τον τρόπο που οι ίδιοι οι ιθαγενείς της φυλής του αντιλαμβάνονται την έννοια της αξίας στη ζωή. Αυτά τα πάνινα χαρτονομίσματα είναι επιζωγραφισμένα με ξυλομπογιές και έχουν πάνω τους ραμμένες υφασμάτινες αναπαραστάσεις άγριων ζώων.
Τα δικά σας τα μάτια τα βρήκα μόνο στα παιδιά του Παπαλάνγκι, πριν μπορέσουν να μιλήσουν, γιατί μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν ήξεραν τίποτε για το χρήμα
Τα διαβάζω ένα-ένα και τα δίνω σε αυτούς που θέλουν. Στο τέλος βγάζω απο τα πουγκιά μου πέτρες απο τη θάλασσα και τις δίνω και αυτές σε όποιον θέλει..
Having read the notes, I unbuckle the coat and I stay with a colorful outfit (the artwork Χαρά | Joy). I take from the pouches hanging over me, cloths in bank note size I have written on them excerpts of the chief’s speeches, this time about how they the tribe of natives, themselves understand the concept of value in life.These notes of cloth are painted with crayons and over them are sewn wild animals representations made of cloth.
Your own eyes I found only in the children of Papalagi before they can talk, because by that time they did not know anything about money
I read them one by one and I am giving them to those who want. At the end I take of my pouches stones from the sea and I am giving them to anyone who wants ..
Για τον Παπαλάνγκι I, 2013, περφόρμανς στην πλατεία Κοτζιά, διάρκειας 17 λεπτών
For Papalagi I, 2013, performance at Kotzia square in Athens, duration 16 minutes
Στα χαρτόκουτα είναι γραμμένα με μαύρα γράμματα αποσπάσματα από το βιβλίο Ο Παπαλάνγκι (Έριχ Σόερμαν,εκδ.Ύψιλον), για τη ζωή του λευκού όπως την είδε με τα μάτια του ο φύλαρχος Τουιάβιι και την μεταφέρει με τους λόγους του στα αδέλφια του στα νησιά του Νότιου Ειρηνικού.
In cardboard boxes are written with black letters, extracts from the book The Papalagi (Erich Scheurmann, Greek publication Ypsilon). This book is about the life of the white men as the chief Tuiavii saw with his own eyes and he transfers it with his speeches to his brothers of the islands of the South Pacific.
Διαβάζω δυνατά στους ανθρώπους που βρίσκονται γύρω μου τα αποσπάσματα που είναι γραμμένα πάνω στα κουτιά για τον λευκό άνθρωπο, τον Παπαλάνγκι: για την πετροζωή που κάνει μέσα στα μπαούλα που ζει, για το στρογγυλό μέταλλο και το βαρύ χαρτί που έχει συνεχώς στο μυαλό του και λατρεύει σα Θεό στη ψυχή του, για τα ανθρωποπράγματα που τα μαζεύει όπως ο τρελός τα μαραμένα φύλλα, για την διαρκή αγωνία του για τον χρόνο που περνά, για τα πολλά χαρτιά που διαβάζει που τον πληροφορούν για τα πάντα και για το ότι σκέφτεται διαρκώς με αποτέλεσμα να του έχει γίνει αρρώστια.
I read aloud to the people around me extracts from the speeches of the chief that are written over the boxes for the life of Papalagi (white men): for the life he does into the crates that he lives, for the round metal and heavy paper that is constantly on his mind and loves like God into his soul, for the many things he collects like the crazy does with the withered leaves ,for the many papers that reads informing him about everything, for the continuing agony of the time that passes and that he is constantly thinking thus has become illness…
Έπειτα μέσα από τις χαρτόκούτες βγάζω μικρά πουγκάκια και μένω με ένα πολύχρωμο ρούχο που έχω φτιάξει (το έργο Χαρά | Joy). Πάνω μου κρέμονται 4 πουγκιά με διαφορετικά υλικά: Πέτρες, κοχύλια, μικρές παιδικές ζωγραφιές και αποσπάσματα των λόγων του φύλαρχου που αναφέρονται στην ήσυχη ζωή των αδελφών των πολλών νησιών τα οποία έχω αντιγράψει σε μικρά χαρτάκια και τα έχω επιχρωματίσει.
Παίρνω ένα απο τα μικρά χαρτάκια κάθε φορά και το διαβάζω μπροστά σε έναν θεατη. Μετα γεμιζω ενα πουγκακι με αυτο το χαρτακι, με πετρες, κοχυλια και τα υπόλοιπα υλικά και το φοράω το φυλαχτό γύρω απο το λαιμό του συμμετέχοντα. Η διαδικασία επαναλαμβάνεται μέχρι να τα μοιράσω όλα, σε έναν έναν..
Then, through the cardboard boxes I take out small pouches and I stay with a colorful garment that I have made (the artwork Χαρά | Joy). Over me are hanging four pouches with different materials: stones, shells, small children’s drawings and extracts from the chiefs speeches about the quiet life of the brothers of the many islands, that I’ve coppied into small pieces of paper and have over-painted.
I take one of the small pieces of paper at a time and Ι read it in front of each viewer. After that I fill the pouch with this piece of paper that I have read, with stones, shells and other materials and I wear the amulet around the neck of the participant. The process is repeated until I share them to all, one by one ..
Εγκατάσταση: Χειροποίητη μεταξοτυπία σε 2 σεντόνια (2 σχέδια σε 10 αντίτυπα το καθένα, διαστάσεων 2,60 x 1,65 μετρα),διάφανη προθήκη απο πλέξιγκλας διαστάσεων: 2.05Χ2.30Χ2.30 μέτρα, ηχογραφημένος λόγος, διάρκειας 27 λεπτών που αναπαράγεται σε λούπα, 3 πάγκοι στις τρεις πλευρές της προθήκης, 10 ανεξήτιλοι μαρκαδόροι και 3 στοίβες απο φωτοτυπίες στην άκρη κάθε πάγκου ενημερώνουν τους θεατές για το ότι ο ηχογραφημένος λόγος διαβάζεται απο την ίδια την καλλιτέχνιδα, ότι το κείμενο αντιστοιχεί σε αποσπάσματα απο τις ημερολογιακές σημειώσεις, που είναι τυπωμένες πάνω στα σεντόνια. Επίσης, με αυτόν τον τρόπο, οι θεατές προσκαλούνται ν’ανταποκριθούν, γράφοντας το δικό τους λόγο πάνω στην διάφανη επιφάνεια της προθήκης.
Installation: Handmade silkscreen in 2 bed sheets (2 prints in 10 copies each, dimensions 2,60 x 1,65 meters)transparent showcase of plexiglass, dimensions: 2.05 x 2.30 x 2,30 meters, recorded speech lasting 27 minutes being played in a loop, three benches on three sides of the showcase, 10 indelible markers and three stacks of photocopies aside each bench inform viewers that the recorded speech is read by the artist and that the text corresponds to excerpts from the diary notes which are printed on the bed sheets. Also, by this way, the viewers are invited to respond, writing their own thoughts on the transparent surface of the showcase.
Η εγκατάσταση της Ιάνθης Αγγελίογλου, με τίτλο Σεντόνι / Ημερολόγιο, ΙΙ, με βασικά εργαλεία τον λόγο και τη γραφή, σκηνοθετεί σ’ ένα από τα δωμάτια του ξενοδοχείου St. George Lycabettus, την αποκατάσταση της αμεσότητας στην επαφή του θεατή με το έργο, σ’ επίπεδο νοητικό και σωματικό. Δυο κρεβάτια, τακτικά στρωμένα με σεντόνια, όπου πάνω τους είναι τυπωμένα σπαράγματα και αποσπάσματα από το προσωπικό της Ημερολόγιο, ορατά αλλά και παράλληλα ερμητικά απομονωμένα από κάθε σωματική επαφή, κλεισμένα σε μια διάφανη προθήκη, μαζί με τη φωνητική συνοδεία του δικού της προφορικού λόγου γίνονται το κεντρικό έκθεμα κι ερέθισμα για την ανταπόκριση του θεατή, ο οποίος προσκαλείται να καταγράψει πάνω στην διάφανη επιφάνεια της προθήκης το δικό του άμεσο λόγο. Μέσα στο δωμάτιο, η Αγγελίογλου προκαλεί μια εξομολογητική δράση και απογύμνωση των μύχιων σκέψεων καλλιτέχνη και θεατή γύρω από την ζωή, τον έρωτα, τον εαυτό, τον άλλον, το όραμα και την απώλειά του σε μια ανοιχτή δια-δραστική σχέση, όπου ο κεντρικός ρόλος του καλλιτέχνη διαπλέκεται με αυτόν του θεατή, διαλύοντας τα διαχωριστικά όρια μεταξύ υποκειμένου και αντικειμένου.
Έφη Στρούζα
The installation of Ianthi Aggelioglou entitled Sheet /Diary , II, with basic tools speech and writing, directed in one of the rooms of the hotel St.George Lycabettus, the restoration of immediacy to the viewer’s contact with the art work, in mental and physical level. Two beds, regularly covered with sheets, where above them are printed fragments and excerpts from the personal diary, visible but also hermetically isolated from any physical contact, sealed in a transparent display case, along with the vocal accompaniment of her own speech made the main exhibit and stimulus for the response of the viewer, who is invited to log onto the transparent surface of the showcase his own immediate speech.Inside the room, Aggelioglou causes a confessional action and stripping of intimate thoughts artist and viewer about life, love, self, other, and vision and its loss in an open cross-active relationship, where the central role of the artist is interwoven with that of the viewer, dispelling the separators lines between subject and object.
Efi Strouza
Το έργο οπως διαμορφώνεται κατά την τελευταία ημέρα της έκθεσης του στο ξενοδοχείο
St.George Lycabettus. | The installation as is formed on the last day of the exhibition at the hotel St.George Lycabettus.
Παρουσίαση του έργου Το σεντόνι / ημερολόγιο και του project/ διαδραστικής εγκατάστασης
Το σεντόνι / ημερολόγιο, κάλεσμα για επαφή, που πραγματοποιήθηκε στο Athens Amalia Hotel για τις μέρες 1,2,11 και 12 Ιουνίου 2011 στο Συνταγμα, στην Αθήνα και όπου διανυκτερευσαν 6 συμμετέχοντες.
Παρουσιάστηκε ως καλλιτεχνικό έργο διπλωματικής εργασίας στα πλαίσια του Μεταπτυχιακού Εικαστικών Τεχνών στην Α.Σ.Κ.Τ. και αποτέλεσε μέρος της έκθεσης των τελιόφοιτων μεταπτυχιακών φοιτητών 2009-2011, που πραγματοποιήθηκε στον εκθεσιακό χώρο Νίκος Κεσσανλής της Α.Σ.Κ.Τ.
Presentation of the artwork The bed sheet / calendar and the project / interactive installation
The bed sheet / calendar, invitation for contact, held in Athens Amalia Hotel on days 1,2,11 and 12 June 2011 in Syntagma, Athens and where 6 participants stayed overnight.
Presented as an artistic thesis work in the framework of the Master of Fine Arts in the School of Fine Arts in Athens and also it was part of the exhibition of the postgraduates students, 2009-2011, held in the hall Nikos Kessanlis ASFA
Πρόσκληση στην έκθεση | Invitation to the exhibition
Διανυκτέρευση πρώτου προσώπου | First person’s overnight stay
Διανυκτέρευση δεύτερου προσώπου | Second person’s overnight stay
Διανυκτέρευση τρίτου προσώπου | Third person’s overnight stay
Διανυκτέρευση τέταρτου προσώπου | Forth person’s overnight stay
Διανυκτέρευση πέμπτου προσώπου | Fifth person’s overnight stay
Διανυκτέρευση έκτου προσώπου | Sixth person’s overnight stay
Το ημερολόγιο του θεατή, λεπτομέρεια απο την εγκατάσταση | The diary or the participant, detail from the installation
Ιάνθη Αγγελίογλου 