Για τον Παπαλάνγκι I, 2013, περφόρμανς στην πλατεία Κοτζιά, διάρκειας 17 λεπτών

For Papalagi I, 2013, performance at  Kotzia square in Athens, duration 16 minutes

Στα χαρτόκουτα είναι γραμμένα με μαύρα γράμματα αποσπάσματα από το βιβλίο Ο Παπαλάνγκι (Έριχ Σόερμαν,εκδ.Ύψιλον), για τη ζωή του λευκού όπως την είδε με τα μάτια του ο φύλαρχος Τουιάβιι και την μεταφέρει με τους λόγους του στα αδέλφια του στα νησιά του Νότιου Ειρηνικού.

In cardboard boxes are written with black letters, extracts from the book The Papalagi (Erich Scheurmann, Greek publication Ypsilon). This book is about the life of the white men as the chief Tuiavii saw with his own eyes and he transfers it with his speeches to his brothers of the islands of the South Pacific.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Διαβάζω δυνατά στους ανθρώπους που βρίσκονται γύρω μου τα αποσπάσματα που είναι γραμμένα πάνω στα κουτιά για τον λευκό άνθρωπο, τον Παπαλάνγκι: για την πετροζωή που κάνει μέσα στα μπαούλα που ζει, για το στρογγυλό μέταλλο και το βαρύ χαρτί που έχει συνεχώς στο μυαλό του και λατρεύει σα Θεό στη ψυχή του, για τα ανθρωποπράγματα που τα μαζεύει όπως ο τρελός τα μαραμένα φύλλα, για την διαρκή αγωνία του για τον χρόνο που περνά, για τα πολλά χαρτιά που διαβάζει που τον πληροφορούν για τα πάντα και για το ότι σκέφτεται διαρκώς με αποτέλεσμα να του έχει γίνει αρρώστια.

I read aloud to the people around me extracts from the speeches of the chief that are written over the boxes for the life of Papalagi (white men): for the life he does into the crates that he lives, for the round metal and heavy paper that is constantly on his mind and loves like God into his soul, for the many things he collects like the crazy does with the withered leaves ,for the many papers that reads informing him about everything,  for the continuing agony of the time that passes  and that he is constantly thinking thus has become illness…

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Έπειτα μέσα από τις χαρτόκούτες βγάζω μικρά πουγκάκια και μένω με ένα πολύχρωμο ρούχο που έχω φτιάξει (το έργο Χαρά | Joy). Πάνω μου κρέμονται 4 πουγκιά με διαφορετικά υλικά: Πέτρες, κοχύλια, μικρές παιδικές ζωγραφιές και αποσπάσματα των λόγων του φύλαρχου που αναφέρονται στην ήσυχη ζωή των αδελφών των πολλών νησιών τα οποία έχω αντιγράψει σε μικρά χαρτάκια και τα έχω επιχρωματίσει.

Παίρνω ένα απο τα μικρά χαρτάκια κάθε φορά και το διαβάζω μπροστά σε έναν θεατη. Μετα γεμιζω ενα πουγκακι με αυτο το χαρτακι, με πετρες, κοχυλια και τα υπόλοιπα υλικά και το φοράω το φυλαχτό γύρω απο το λαιμό του συμμετέχοντα. Η διαδικασία επαναλαμβάνεται μέχρι να τα μοιράσω όλα, σε έναν έναν..

Then, through the cardboard boxes  I take out small pouches and I stay with a colorful garment that I have made (the artwork Χαρά | Joy). Over me are  hanging four pouches with different materials: stones, shells, small children’s drawings and extracts from the chiefs speeches about the quiet life of the brothers of the many islands, that I’ve coppied into small pieces of paper and have over-painted.

I take one of the small pieces of paper at a time and Ι read it in front of each viewer. After that I fill the pouch with this piece of paper that I have read, with stones, shells and other materials and I wear the amulet around the neck of the participant. The process is repeated until I share them to all, one by one ..