για το «μερίδιο των αγγέλων»

Ένα εξώφυλλο και από εμένα για το βιβλίο της Τέτας Μακρή,

δασκάλας μου στη Σχολή Καλών Τεχνών Θεσσαλονίκης,
Το μερίδιο των αγγέλων (γράμμα σε έναν νέο ζωγράφο) Εκδόσεις Μελάνι

Ένα μικρό ατύχημα σε μερικές δεκάδες αντίτυπα,
οδήγησε στην ιδέα να ζητηθεί από ισάριθμους καλλιτέχνες να δημιουργήσουν ένα νέο εξώφυλλο, με ένα δικό τους έργο.

Η έκθεση έγινε στην γκαλερι Ρώ, τον Οκτώβρη του 2021
Όλα τα έσοδα από τις πωλήσεις διατέθηκαν μέσω της Κοινσεπ Annapurna Team
για την σίτιση αστέγων και προσφύγων.

Ονόματα μαθητών |Students names

Όψεις και λεπτομέρειες από το έργο Ονόματα μαθητών/ παρακαλώ αγγίξτε απαλά, 2012-15, σιδερένια βάση θρανίου, επιφάνεια πλεξιγκλάς και 2 τετράδια από ύφασμα, κεντημένα στο χέρι με βαμβακερές κλωστές σε ακατέργαστο βαμβακερό ύφασμα, 32×25 και 42×26 εκατοστά

Aspects and details of the work Students names/ please touch gently, 2012-15, iron base desks, plexiglas surface and 2 notebooks of fabric, hand-embroidered with cotton thread in raw cotton, 32×25 and 42×26 cm

Ονόματα μαθητών633sel2a717sel4a

Το σχολικό έτος 2011-12 ήταν η πρώτη χρονιά που εργάστηκα στο δημόσιο σχολείο ως δασκάλα εικαστικών (ΠΕ08) και συγκεκριμένα στο 7ο και 8ο Δ.Σ Ασπροπύργου. Η εμπειρία μου ήταν πολύ δυνατή, αρχικά γιατί είναι πολύ δύσκολο να είσαι μέσα στην τάξη και να κάνεις μάθημα αλλά και γιατί είναι μοναδικό το να γνωρίζεις τόσους ανθρώπους, να επικοινωνείς και εν τέλει να συνδέεσαι μαζί τους. Κάθε χρόνο αυτή η εμπειρία είναι πραγματικά ξεχωριστή. Αυτό το έργο είναι ένας φόρος τιμής σε αυτήν την εμπειρία και ένας τρόπος να συγκρατήσω στην μνήμη μου όλους αυτούς τους ανθρώπους. Κάθε όνομα είναι γραμμένο από τον ίδιο τον μαθητή και είναι κεντημένο από μένα με τα χρώματα που κατ’ εμέ ταιριάζουν στην προσωπικότητα του.

The academic year 2011-12 was the first year that I worked in the public school as an art teacher (PE08) and specifically in the 7th and 8th elementary school of Aspropyrgos. My experience was very intense, initially because it is very hard to be in a class and teach but also because it is a unique experience to know so many people, to communicate and ultimately to be associated with them. Each year this experience is really special. This art project is a tribute to this experience and a way to keep in my mind all these people. Each name is written by the same student and are embroidered by me with the colors that in my point of view fit on each student’s personality.

Ονόματα μαθητών | Students names

7ο Δημοτικό Σχολείο

7ο Δημοτικό Σχολείο

8ο Δημοτικό Σχολείο

8ο Δημοτικό Σχολείο

Ονόματα μαθητών/ παρακαλώ αγγίξτε απαλά, 2012-15, εγκατάσταση, σιδερένια βάση θρανίου, επιφάνεια πλεξιγκλάς και 2 τετράδια από ύφασμα, κεντημένα στο χέρι με βαμβακερές κλωστές σε ακατέργαστο βαμβακερό ύφασμα, 32×25 και 42×26 εκατοστά. Εγκατάσταση στο Bhive/ pop up project space

Students names/ please touch gently, 2012-15, installation, iron base desks, plexiglas surface and 2 notebooks of fabric, hand-embroidered with cotton thread in raw cotton, 32×25 and 42×26 cm.Installation in Bhive / pop up project space.

Ονόματα μαθητώνΟνόματα μαθητών

Ονόματα μαθητών, 2012-15, σιδερένια βάση θρανίου, επιφάνεια πλεξιγκλάς και 2 τετράδια από ύφασμα, κεντημένα στο χέρι με βαμβακερές κλωστές σε ακατέργαστο βαμβακερό ύφασμα, 32x25 και 42x26 εκατοστά, εγκατασταση στο bhive Ονόματα μαθητών

 

Το σημειωματάριο | The notebook

Το σημειωματάριο, 2010, μάλλινος τάπιτας, 42x29,5εκ.

         Το σημειωματάριο, 2010, χειροποίητος μάλλινος τάπιτας, 42×29,5εκ.

The Notebook, 2010, handmade woolen tapestry, 42×29,5 cm.

λεπτομέρεια

λεπτομέρεια | detail

λεπτομέρεια

λεπτομέρεια | detail

Για πολλά χρόνια βασικό μέσα στη ζωή μου ήταν να έχω ένα προσωπικό σημειωματάριο.

Εκεί αποτυπώνονταν οι σκέψεις, οι ανησυχίες, αναζητούνταν λύσεις σε προσωπικά αδιέξοδα.

Ενίοτε ξεκίναγαν από κει σχέδια που εξελίσσονταν σε σειρές έργων.

Μέσα από αυτήν τη διαδικασία γινόταν η αναζήτηση του εαυτού,

μιας μορφής ψυχοθεραπεία..

Στο σημειωματάριο αποτυπώνονταν και καταγράφονταν λεκτικά ψυχικές διεργασίες όπως

αντίστοιχα συνέβαινε και εικαστικά μέσα στο έργο μου.

Η αναζήτηση των κομματιών και η διαδικασία στο να ενωθούν...μιας μορφής προσευχή..

Αυτή η ανάγκη έγινε έργο…τα νήματα ήρθαν και ενώθηκαν για να δημιουργήσουν μια επιφάνεια φωτεινή και καθαρή όπως η λευκή σελίδα του σημειωματαρίου που περιμένει να γράψεις πάνω της την καινούρια σκέψη, το καινούριο σχέδιο

και κάποτε να ζήσεις ολόκληρη τη ζωή..

For many years a key part of my life was having a personal notebook.

There, thoughts and concerns were recorded, solutions to personal impasses were sought.

Sometimes drawings started from there and developed into series of artworks.

Through this process the search for the self took place, a form of psychotherapy..

Mental processes were recorded both in texts in the notebook and also visually in my artwork.

The search for the pieces and the process of coming together…a form of prayer..

This need became an artwork…the threads came together to create a surface bright and clear like the blank page of a notebook waiting for you to write a new thought, a new drawing and someday to live your life on its whole..