Figlia D’ANGELO, 2016, performance και εγκατάσταση, γυναικείο φόρεμα φτιαγμένο από αντρικά ρούχα, ξύλινη κρεμάστρα, διαστάσεις μεταβλητές, ομαδική έκθεση the symptom 07/ Ταυτοποιώντας την απώλεια, Παλαιό Νοσοκομείο Άμφισσας, 8-23.10.2016
Figlia D’ANGELO, 2016, performance and installation, women’s dress made of men’s clothes, wooden hanger, dimensions variable, group exhibition the symptom 07 / Identifying loss, Old Hospital of Amfissa, 8-23.10.2016
Φωτογραφίες απο την performance Figlia D’ANGELO, στο symptom 07, Άμφισσα
Fotos of the performance Figlia D’ANGELO,at symptom 07, Amfissa, Greece
Φωτογραφίες απο την performance Figlia D’ANGELO, στο symptom 07, Άμφισσα
Η εγκατάσταση του έργου Figlia d’ANGELO στην έκθεση όπως παρεμεινε μετά την performance| The installation of the artwork Figlio d’ANGELO in the exhibition as has remained after the performance
Η σχέση λέξης και εικόνας, ως μορφές επεξεργασίας του πραγματικού, και η σύνδεσή μεταξύ τους ορίζουν την δημιουργία του έργου Figlia D’ANGELO. Η Ι.Α. κατασκευάζει ένα γυναικείο φόρεμα από αντρικά ρούχα. Η διαδικασία της κατασκευής του φορέματος εμπεριέχει και περιγράφει την διαδικασία της δημιουργίας της υποκειμενικότητας της εικαστικού. Τα υλικά, προϊόντα της οικογενειακής βιοτεχνίας ρούχων, ως ίχνη του παρελθόντος που ενσωματώνουν το αρχειακό υλικό της ζωής της, γίνονται φορέας ταυτότητας. Ο τίτλος αποτελεί ένα λογοπαίγνιο και τονίζει το θέμα του έργου. Το πατρώνυμο Αγγελίογλου μεταφέρεται στα ελληνικά ως ο υιός του Αγγέλου και μεταφρασμένο στα ιταλικά δίνει την επωνυμία Figlio D’ANGELO στην οικογενειακή βιοτεχνία. Η εικαστικός αντικαθιστώντας το figlio με figlia, τοποθετεί στη θέση του υιού τη κόρη. Είναι η θυγατέρα του Αγγέλου, η κόρη του πατέρα της. Η Ι.Α. ανασκευάζοντας το οικογενειακό της όνομα σχολιάζει δύο φαινόμενα. Την κοινωνική δημιουργία του φύλου και τον κυρίαρχο ανδρικό ρόλο στην ιστορία της τέχνης.
Νίκη Παπασπύρου
Figlia D’ANGELO is born out the relationship between text and image. I.A. creates a women’s dress out of men’s clothes. Making the dress also entails the formation of the artist’s objectivity, a process which it also describes. The materials employed, products of the clothing manufacturing family business, are traces of the past that incorporate the archival material of the artist’s life; as such they also become carriers of identity. The wordplay in the title further emphasizes the theme that runs through the work: The name of the business derives from Aggelioglou’s surname – which would translate as “the angel’s son” in Greek – translated into Italian. By replacing figlio with figlia the artist substitutes the son with a daughter. She is the Angel’s daughter; her father’s daughter. Through the reconstruction of the family name I.A. comments on the social creation of gender and on the dominant male role throughout the history of art.
Βίντεο απο την performance και εγκατάσταση Figlia d’ANGELO (2016 ) που πραγματοποιήθηκε στα εγκαίνια της ομαδικής έκθεσης The symptom 07/ Ταυτοποιώντας την απώλεια, με την επιμέλεια της Ν.Παπασπύρου και του Κ.Χριστόπουλου, στο Παλαιό Νοσοκομείο Άμφισσας, 8.10.2016
Video of the performance and installation Figlia D’ANGELO (2016) that was presented in the opening of the group exhibition The symptom 07 / Identifying the loss, curated by N.Papaspyrou and K.Christopoulos, at the Old Hospital of Amfissa, 8.10.2016
Βίντεο καταγραφής της εικαστικής δράσης, διάρκειας 10 λεπτών, που παρουσιάστηκε στην Cheapart στην Αθήνα τον Οκτώβριο του 2015. Στα πλαίσια σεμιναρίου, παρουσίασης δράσεων και έκθεσης με τον τίτλο: Το σώμα στο φυσικό και ψυχικό χώρο
Video recording of the performance, lasting 10 minutes, presented in Cheapart in Athens in October 2015. As part of the seminar, the presentation of performances and the exhibition,with the titled: The body in the physical and psychic space
το χαρτί και το ύφασμα απορροφά το νερό της βροχής
φύλλα από τα δέντρα και λέξεις από τους τοίχους
διαλέγονται από τον δρόμο κάτω και την πλατεία
διάφανα χαρτιά σκεπάζουν και εμφανίζουν τα φύλλα
λέξεις σπασμωδικές της πόλης
μέσα τους τσαλακώνονται τα φύλλα
και πετιούνται
σε ένα σώμα από
αναμνήσεις,
που συσσωρεύει βιώματα και συναισθήματα
και τα κουβαλά..
the paper and the fabric absorbs rainwater
leafs from trees and words from walls
are chosen from the street below and the square
transparent paper cover it and show the leafs
city’s convulsive words through them crumpled the leafs
Άλλη πατρίδα, 2015, performance στην πλατεία Βικτωρίας, διάρκεια 10-15 λεπτά
Έχω ράψει το περίγραμμα των χωρών απο τις οποίες προέρχονται μετανάστες και πρόσφυγες, σε ύφασμα. Κόβω τα κομμάτια του υφάσματος από την κάθε χώρα, ενώ περπατάω μέσα στην πλατεία και ανάμεσα στους ανθρώπους. Αφήνω τα υφασμάτινα κομμάτια του χάρτη σε διαφορα σημεια της πλατειας ή τα δινω σε ανθρώπους
Different country, 2015, performance in Victoria Square, duration 10-15 minutes
I sew on fabric the outline of the countries from which they originate immigrants and refugees. Ι cut pieces of fabric from each country, while I am walking through the square and between the people. I let the fabric pieces of the map in different points of the square or I am giving them to the people.
Εικαστικά γράμματα, 2006, εικαστική δράση, διάρκεια 20 λεπτά
Ανοίγω μια βαλίτσα που έχει μέσα διάφορα υλικά, όπως κοχύλια, ηλιόσπορους,
χρωματιστά μολύβια, μπομπίνες και ένα κουβάρι από κλωστές. Ξεκινώ να τρώω
ηλιόσπορους, να ξύνω τα μολύβια, να κόβω τις κλωστές.. Τοποθετώ κάθε υλικό
και τα όποια υπολείμματα μεσ’ τους φακέλους. Στην εσωτερική πλευρά συρράπτω
ένα γραμματόσημο και στην εξωτερική μια δική μου φωτογραφία ταυτότητας. Στο τέλος
σηκώνομαι και προσφέρω αυτά τα Εικαστικά γράμματα, σε εκείνους που δείχνουν ότι τα θέλουν.
Παρουσιάστηκε στην έκθεση Pixel Dance II, πρώην Στρατόπεδο Κόδρα, Θεσσαλονίκη
I open a suitcase that has inside various materials such as shells, sunflower seeds,
colored pencils, bobbins and a skein of threads. I start eating
sunflower seeds, to scrape pencils, to cut the threads .. I place every material
and any residues into the envelopes. On the inner side I suture
a stamp and on the external one identity photograph of my own. In the end
I get up and offer these Visual letters to those who shows that they want.
Was presented in the exhibition Pixel Dance II, Ex-army camp Kodra, Thessaloniki
Lutto, 2004, εικαστική δράση, διάρκεια 5 λεπτά, Βαλένθια
Lutto, 2004, performance, duration of 5 minutes, Valencia
Ανοίγω μια βαλίτσα και τη γεμίζω με άμμο.
Έχω μαζί μου φακέλους που τους γεμίζω κι αυτούς με άμμο και τους τοποθετώ σταδιακά μέσα στη βαλίτσα.
Μόλις ολοκληρωθεί η διαδικασία βάζω τους φακέλους σε μια τσάντα, κλείνω τη βαλίτσα με την άμμο και τα παίρνω μαζί μου.
Πριν σηκωθώ ρίχνω δυο χούφτες άμμο στο κεφάλι μου.
I open a suitcase and fill it with sand.
I have with me envelopes which I fill them with sand too and place them gradually in the suitcase.
When the process is completed I put the envelopes in another bag, I close the suitcase with the sand and take them all with me.
Before I get up I throw two handfuls of sand in my head.